Reizen( Dwaas)

 Reizen

Rond deze tijd van het jaar is het een leuke bezigheid om de ‘grote vakantie’ te plannen, de tussendoortjes naar skigebieden in de Krokusvakantie, of een uitstapje met Pasen. Maar vooral de ‘grote vakantie’, de zomerse trip van 1, 2 of 3 weken naar onze favoriete plek om ontspanning of avontuur op te zoeken. Het is een bezigheid die ons iets geeft om naar uit te kijken in deze donkere, regenachtige dagen. Voor steeds meer mensen is het jongleren met de financiën om het waar te maken, maar we kijken allemaal uit naar ‘het grote verlof’, al is het maar om thuis te blijven en aan ons huis en/of tuin te werken. Een paar weken ontsnappen aan de dagelijkse sleur.

Die dagelijkse sleur is een noodzaak om wat centjes in de kas te krijgen. De files – ook op de fietspaden tegenwoordig – zijn een wedstrijd tegen de klok om werk, kinderen en huishouden te balanceren zonder een burn-out of mentale crash. Een lastige opdracht. ’s Avonds willen we dan ontspannen. De TV is nog steeds ons favoriete kalmeermiddel om even tot rust te komen. We zappen ons een weg door het aanbod van kanalen die ons vertier bieden… quizzen, kookprogramma’s, zogenaamde ‘realityreeksen’, hier en daar een film (om de 10 minuten onderbroken door reclame) en… reisprogramma’s.

Reisprogramma’s, vooral met BV’s (ook de buitenlandse versies), je kunt er niet omheen. Ze rennen op een baan ergens in een land dat eindigt op ‘-stan’, ze klimmen op een berg met een rugzak, ze lopen de wereld rond, ze ‘zien af’, spelen soldaat, ‘zoeken zichzelf’, verwerken trauma’s. Je kunt het niet bedenken of ergens op TV (zowel Vlaamse als buitenlandse zenders) zijn er ‘celebrities’ die zich ‘uitsloven’ in vakantiehuizen of in het buitenland; ze vakantieën zich kapot voor onze vertier. Wat een hondenleven, zeg!

Jij zit veilig in je auto op de Antwerpse of Brusselse ring, je af te vragen of er leven is na de dood, of er een weg uit de files is, zonder een moment stil te staan (je staat er toch) bij de ellende die BV’s moeten doorstaan om ons wat plezier te geven. Zij hebben geen tijd om hun ‘grote vakantie’ te plannen, omdat ze altijd weg zijn…

Mijn hart gaat uit naar de inwoners en reisbegeleiders van al die ‘exotische’ landen die telkens weer lastiggevallen worden door groepen ‘bekende gezichten’ van al die Europese TV-zenders die hun land ‘komen ontdekken’ en klagen over het eten, de hotels, de hitte, jetlag, etc., terwijl ze geld verdienen. Dan zwijg ik over de ‘eilanden’ waar al die internationale TV-zenders staan aan te schuiven om hun vrijgezellen, hunks, babes (al dan niet gevuld met siliconen) en andere randdebielen rond te laten lopen.

Ik wil maar zeggen: terwijl jij, geluksvogel dat je bent, thuis zit je jaarlijkse reis te plannen, heb een beetje empathie voor de BV’s en BV’s in wording, die ergens op deze planeet ronddolen om jullie wat ontspanning te bieden. Dat van hen is een eenzame strijd. Al vraag ik me af waar ze zijn in de ‘grote vakantie’.